พร้อมยังเข้าสู่ระบบ
ศูนย์ความรู้

ฉลากอาหาร: รายการที่ต้องแสดง

ฉลากอาหารในภาชนะบรรจุที่ขายในไทยต้องแสดงรายการตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 450 พ.ศ. 2567 โดยบางข้อมีข้อยกเว้นที่เป็นการ “ย้ายที่แสดง” ไม่ใช่ “ไม่ต้องแสดง”

ประกาศฉบับที่ 450 ยกเลิกฉบับเดิม (367 และ 383) และเป็นฉบับที่ใช้อยู่ตอนนี้ จุดที่ต้องระวังมากที่สุดคือ ข้อยกเว้นบางข้อไม่ได้แปลว่าไม่ต้องแสดง แต่แปลว่าให้ไปแสดงที่อื่น

รายการหลักและภาษา

ข้อบังคับตามตัวบท

ฉลากอาหารต้องแสดงอย่างน้อย: ชื่ออาหาร · เลขสารบบอาหาร · ชื่อและที่ตั้งของผู้ผลิต/ผู้แบ่งบรรจุ/ผู้นำเข้า · ปริมาณของอาหารเป็นระบบเมตริก — สี่ข้อนี้บังคับทั้งฉลากที่ขายผู้บริโภคและฉลากที่ขายเป็นวัตถุดิบ

ข้อบังคับตามตัวบท

ฉลากอาหารที่ผลิต/นำเข้าเพื่อจำหน่ายต้องแสดงข้อความ เป็นภาษาไทย จะมีภาษาต่างประเทศด้วยก็ได้

ส่วนประกอบ — และข้อยกเว้นที่เป็นการย้ายที่

ฉลากที่มีพื้นที่น้อยได้รับการผ่อนผันเรื่องการแสดงส่วนประกอบ บนฉลาก แต่ยังต้องแสดงบนหีบห่อ อ่านครึ่งแรกของประโยคแล้วยกเว้นทั้งข้อ คือการเข้าใจกลับด้าน

ข้อบังคับตามตัวบท

ต้องแสดงส่วนประกอบที่สำคัญเป็นร้อยละของน้ำหนักโดยประมาณ ยกเว้นฉลากเล็กกว่า 35 ตร.ซม. (ซึ่งยังต้องแสดงบนหีบห่อ) หรืออาหารที่มีส่วนประกอบเพียงอย่างเดียว

ข้อบังคับตามตัวบท

ฉลากที่มีพื้นที่น้อยกว่า 35 ตร.ซม. ไม่ต้องแสดงส่วนประกอบบนฉลาก แต่ต้องแสดงไว้บนหีบห่อ — ไม่ใช่ได้รับยกเว้นทั้งหมด

สารก่อภูมิแพ้ และวัตถุเจือปนอาหาร

ข้อบังคับตามตัวบท

ต้องแสดงข้อความ "ข้อมูลสำหรับผู้แพ้อาหาร : มี …" หรือ "อาจมี …" เมื่อมีสารก่อภูมิแพ้เป็นส่วนประกอบ หรือมีการปนเปื้อนในกระบวนการผลิต · ยกเว้นเมื่อชื่ออาหารระบุสารนั้นไว้ชัดเจนแล้ว

ข้อบังคับตามตัวบท

ถ้าใช้วัตถุเจือปนอาหาร ต้องแสดงข้อมูลวัตถุเจือปน โดยแสดง ชื่อกลุ่มหน้าที่ และสำหรับ "สี" · "วัตถุกันเสีย" ต้องตามด้วยชื่อเฉพาะหรือเลข INS

วันที่ — และกรณีที่ต้องละเอียดถึงวัน

ข้อบังคับตามตัวบท

ต้องแสดงวันหมดอายุหรือควรบริโภคก่อน พร้อมข้อความ "ควรบริโภคก่อน" หรือ "หมดอายุ" กำกับไว้ด้วย — บังคับทั้งฉลากผู้บริโภคและฉลากวัตถุดิบ

ข้อบังคับตามตัวบท

อาหารที่มีอายุการเก็บไม่เกิน 90 วัน ต้องแสดง วัน เดือน และปี (อาหารที่เก็บได้เกิน 90 วัน จะแสดงเพียงเดือนและปีก็ได้)

สิ่งที่บทความนี้ตอบให้ไม่ได้

ตรวจของจริงดูแหล่งอ้างอิงทั้งหมด