ขั้นที่ 1 — ท่านบอกข้อเท็จจริง
บทบาท · เอกสารที่มีในมือ · สูตรส่วนประกอบ · ข้อความบนฉลากและโฆษณา — ตอบเท่าที่รู้ ข้อที่ยังไม่รู้ปล่อยว่างได้
สิ่งที่ขั้นนี้ไม่ทำ: ระบบไม่ขอเอกสารตัวจริงในขั้นนี้ และไม่เดาคำตอบแทนท่าน
กระบวนการตรวจ
ระบบตรวจให้ยังไง
ทุกคำตอบเดินผ่าน 5 ขั้นนี้เสมอ และจบที่เดิมทุกครั้ง — บอกว่ายังเหลืออะไร พร้อมสิ่งที่เรายืนยันแทนท่านไม่ได้
277
ข้อกำหนดที่ตรวจให้ได้
นับจากชุดกฎที่ใช้งานอยู่จริงในฐานข้อมูล
272
ฉบับกฎหมายที่อ้างอิง
ทุกฉบับตามกลับไปไฟล์ต้นทางได้
2,182
รายการสารในบัญชี
ห้ามใช้ · อาจใช้พร้อมเพดาน
ขั้นที่ 2 — อ่านหลักฐานที่ส่งมา
ถ้าส่งภาพฉลากหรือเอกสาร ระบบอ่านข้อความออกมาให้ แล้วให้ท่านยืนยันหรือแก้ทีละช่องก่อนนำไปใช้
สิ่งที่ขั้นนี้ไม่ทำ: ค่าที่ท่านยังไม่ยืนยัน จะไม่ถูกนำไปตัดสินเลย
ขั้นที่ 3 — เทียบกับบัญชีตามกฎหมาย
สารห้ามใช้ · เพดานที่อนุญาต · คำเตือนบังคับ · เพดานวัตถุเจือปนตามหมวดอาหาร — ทุกบัญชีสกัดจากราชกิจจานุเบกษา
สิ่งที่ขั้นนี้ไม่ทำ: ไม่มีบัญชีไหนที่เราแต่งขึ้นเอง ทุกแถวตามกลับไปไฟล์ต้นทางได้
ขั้นที่ 4 — ตัดสินด้วยกฎที่ตายตัว
เงื่อนไขสามค่า — จริง / เท็จ / ยังไม่รู้ · คำตอบเดิมให้ผลเดิมเสมอ และ “ยังไม่รู้” ไม่ถูกนับเป็นผ่าน
สิ่งที่ขั้นนี้ไม่ทำ: AI ไม่ได้ตัดสินข้อไหนทั้งสิ้น — หน้าที่ของมันคืออ่านและเรียบเรียงเท่านั้น
ขั้นที่ 5 — บอกผลพร้อมที่มา และพร้อมขอบเขต
ทุกข้อมีชื่อกฎหมาย เลขข้อ วันบังคับใช้ และลิงก์ตัวบท · ควบคู่กับรายการสิ่งที่เราตรวจให้ไม่ได้
สิ่งที่ขั้นนี้ไม่ทำ: ไม่มีข้อไหนที่บอกว่า “ต้องทำ” โดยไม่บอกว่าใครสั่ง
ผลจบที่สองกล่องนี้เสมอ
ผลที่ดีที่สุดที่ระบบให้ได้
“ไม่พบข้อบกพร่องจากที่ตรวจได้” — ระบบนี้ไม่มีสถานะ “พร้อมยื่น”
และมาคู่กันเสมอ
“สิ่งที่เราตรวจให้ไม่ได้” — เช่น การตรวจประเมินสถานที่ผลิต และผลวิเคราะห์จากห้องปฏิบัติการ ซึ่งต้องใช้คนและเครื่องมือจริง
การตัดสินขั้นสุดท้ายอยู่ที่พนักงานเจ้าหน้าที่ของ อย. เสมอ — เครื่องมือนี้ช่วยให้ท่านไปถึงจุดนั้นโดยเสียเที่ยวน้อยที่สุด